Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 26, 2011

Ένα γράμμα προς τα παιδιά μου.

Γιέ μου, κόρες μου. Σας έχω άσχημα νέα. Η κυβέρνηση και όλοι οι πολιτικοί σε συνεργασία με τα συμφέροντα που εκπροσωπούν έχουν ξοδέψει ήδη όλο το μέλλον σας. Και δεν μένει πια μέλλον για σας... Το χειρότερο είναι πως εμείς οι γονείς, και οι παπούδες και γιαγιάδες σας, είμασταν παρόντες όταν έγινε αυτό. Και δεν κάναμε τίποτα. Κάποιοι λίγοι φώναζαν, μας προειδοποιούσαν, αλλά γινόταν ένα μεγάλο φαγοπότι, πέφταν και κάτι ψίχουλα από το τραπέζι και τα πιάναμε εμείς, και δεν προσέξαμε... άλλωστε τους θεωρούσαμε και λίγο γραφικούς (αν και μέσα μας ζηλεύαμε την πεποίθηση τους...) Σε αυτό το φαγοπότι ίσως είσαστε καλεσμένοι κι εσείς, αλλά όταν κάτσετε στο τραπέζι θα ανακαλύψετε πως όλοι οι άλλοι την έχουν "κάνει" και ο σερβιτόρος θα φέρει σε σας το λογαριασμό... Είδατε πως ζούσαμε μέχρι τώρα. Λοιπόν εσείς ξέχαστε το. Θα έχετε πιο μικρό σπίτι και πιο μικρό αυτοκίνητο, για να μην πω κάνα υπόγειο και εισιτήριο για λεωφορείο. Πρέπει βέβαια να σας ευχαριστήσουμε γιατί χάρη σε σας περάσαμε καλά ως τώρα! Αλλά πρέπει να προετοιμαστείτε γιατί θα σφίξουν τα πράγματα. Στον αυριανό κόσμο, τον κόσμο σας, θα υπάρχει περισσότερη κυβέρνηση, περισσότεροι κανόνες, αλλά λιγότερες ευκαιρίες και λιγότερος πλούτος. Θα έχετε δίκιο να θυμώσετε. Στην δεκαετία των 60s οι hippys έλεγαν "μην εμπιστεύεσαι οποιονδήποτε πάνω από 30"... Τώρα βέβαια όλοι αυτοί είναι 6οάρηδες και βγάλαν το σκασμό, δεν τους παίρνει, αλλά η συμβουλή παραμένει καλή για σας. Και για να την εκφράσουμε πιο σωστά: Μην εμπιστεύεστε σε κανένα πάνω από 30 να παίρνει αποφάσεις για το μέλλον σας!" Παιδιά μου αισθάνομαι πραγματικά άσχημα και υπεύθυνος σε μεγάλο βαθμό, για αυτό που συμβαίνει. Ήμουν εκεί. Γιατί δεν έκανα κάτι? Και τι το κάνανε το μέλλον σας? Δεν ξέρω αν θέλετε να ξέρετε... Το έκαναν επιδοτήσεις σε εταιρείες, μικρές και μεγάλες, (παρολίγο να πάρουμε κι εμείς μια κάποτε) με φουσκωμένες προσφορές σε τιμές πιο πάνω από αυτές τις αγοράς, προκειμένου να μην βάλουμε τίποτα από τη τσέπη μας. Το έκαναν μεγάλα έργα. Μόνο που αυτά τα μεγάλα έργα κόστιζαν τρεις και τέσσερις και πέντε φορές πάω από όσο έπρεπε. Ο λόγος? Οι εργολάβοι τα έκαναν πλακάκια με αυτούς που ανέθεταν το έργο. Έτσι και οι πολιτικοί έπαιρναν το μερίδιο τους, προκειμένου να στείλουν τα παδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, να αγοράσουν SUV, να πανε διακοπές στο Dubai, και να βάλουν επιτέλους και μια πισίνα στο 2ο εξοχικό που είναι στο νησί... Το έκαναν θέσεις στο δημόσιο. Μόνο που κάποια στιγμή το δημόσιο γέμισε, δεν υπήρχαν άλλες καρέκλες για κανέναν. Απτόητοι, άρχισαν να εφευρίσκουν ανάγκες και θέσεις, άνευ ουσίας παντελώς και βόλευαν τους δικούς τους... Το έκαναν επιδόματα. Επιδόματα τρελά, για κάθε κατηγορία εργαζόμενου, και με κάθε δικαιολογία. Έτσι φούσκωσαν οι ισθοί και φτάσαμε να παίρνουν κάποιοι απίστευτα λεφτά... Τα έκαναν υποβρύχια κι αεροπλάνα και τανκς. Και πάντα κάποιος έπαιρνε μια μίζα από το κάθε τι. Το έκαναν κτήματα και ακίνητα που ανταλάσανε με διάφορους, ακόμη και μοναχούς! Το έκαναν βουλευτικά προνόμια. Οι κύριοι αυτοί , τους οποίους εμείς σαν τα ζώα τόσα χρόνια ψηφίζαμε, για να μας δουλεύουν ψιλό γαζί, είχαν (κι έχουν προς το παρόν) βρει την κότα που γεννάει τα χρυσά αυγά. Το μέλλον σας παιδιά μου, είναι να δουλεύετε σαν σκλάβοι, για να πληρώνετε φόρους κι εισφορές προκειμένου να τσιμπάνε αυτοί τρελούς βουλευτικούς μισθούς και συντάξεις. Το έκαναν αέρα φρέσκο, κοπανιστό, και τώρα κοπανάμε κι εμείς τα κεφάλια μας που τα βλέπαμε και ΔΕΝ ΚΑΝΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ! Και πολλά άλλα που δεν ξέρουμε... Σήμερα μάλιστα έρχονται και εκτός από το δικό σας μέλλον, που στο κάτω-κάτω είναι σε μερικά χρόνια κι εύκολο για κάποιους να μην του δώσουν και πολύ σημασία, σήμερα έρχονται λοιπόν και θέλουν ακόμη και το δικό μας άμεσο μέλλον. Οι υποσχέσεις ότι όλα θα πήγαιναν καλά, ότι η Ελλάδα μας ήταν σε καλή πορεία και τα πράγματα θα πήγαιαν απλά από το καλό στο καλύτερο ήταν ψέμματα. Ίσως όμως εδώ φανείτε τυχεροί. Γιατί αν αποφασίσετε να παλέψετε για το μέλλον σας, θα είμαστε κι εμείς δίπλα σας... Αν μη τι άλλο σας το χρωστάμε. Κι αυτό κι αν είναι ένα ΧΡΕΟΣ σοβαρό! Όχι άλλα χαράτσια-όχι άλλοι φόροι χωρίς αντίκρυσμα-όχι άλλη τρομοκρατία με χρεωκοπίες κλπ. Οφείλουμε στα παιδιά μας έναν καλύτερο κόσμο. Και πρέπει να τους τον δώσουμε!