Κυριακή, Ιανουαρίου 04, 2015

Απελπισία...

Ανοίγω τηλεόραση το πρωί... μεγάλο λάθος. Ζαπάρω και προσπερνάω τη ΝΕΡΙΤ (αχ πόσο πραγματικά μου λείπει η ΝΕΤ...

Δείχνει θεία λειτουργία απο  Θεσσαλονίκη.. το αυτί μου κάτι πιάνει και γυρνάω να ακούσω περισσότερα... Ο μητροπολίτης κάνει κατά μέτωπο επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ...εξορκίζοντας την προοπτική να βγει κυβέρνηση ως δεν ξέρω κι εγω, ένα βημα κατω από την έλευση του Βεελζεβούλ?

Χαζεύω λίγο και όσο περνάει η ώρα .φρίττω με αυτά που ακούω...

Το φως το αληθινόν...


Ο μουσάς δεν αποκαλύπτει πηγές και ονόματα (φοβάται προφανώς τις μηνύσεις) αλλα δεν μασάει τα λόγια του... ο "εχθρός" είναι προ των πυλών και οι διαθέσεις του πονηρές και φοβερές... η ευρωπαική προοπτική της Ελλάδας κινδυνεύει..μάλιστα λέει οι αλλες χώρες των Βαλκανίων ως και μια μικρη χώρα που δεν την ξερει κανεις, η Λιθουανία, θα ειναι στην Ευρώπη και δεν θα είμαστε εμείς? Τα λόγια του ακριβώς... "θα είναι αυτοί στην Ευρώπη και δεν θα είμαστε εμείς, η Ελλάδα που τους χάρισε τα φώτα της Δημοκρατίας?"

Αυτοί... οι βάρβαροι... κι εμεις οι ..πολιτισμένοι...

πας μη ελλην βαρβαρος...


Και το κερασάκι... ο εχθρός, επιβουλεύεται την εκκλησιαστική περιουσία... τα λόγια του και πάλι "του πατέρα σου ειναι για να τα πάρεις?"  Με ποιο διαίωμα..και άλλωστε δεν υπάρχει πια περιουσία (δεν άκουσα γιατί) τι θα μας πάρεις, τις εκκλησίες? θα μας βρεις μπροστά σου...



Τώρα να πω ότι σοκαρίστηκα?  Μα πόσο αφελής θα ήμουν πια... αλλα ναι δεν παύει να με σοκάρει ο βαθμός στον οποίον Εκκλησία, Κράτος και Δεξιά εναγκαλίζονται... σε αυτή την ατέρμονη προσπάθεια επιβολής στο λαό της δικής τους βερζιόν της Αλήθειας... σε μια προσπάθεια προστασίας των κεκτημένων... κάλυψης των εγκλημάτων και των αδικιών...



Αλλο ένα κλαμπ που προστατεύει τους δικούς του..ουσιαστικα μια μαφία... η εισαι μεσα η εξω...η δικός μας η δικός τους... δεν επιτρέπεται να εισαι εναντίον... κι ο θεός μαζί τους.. έτσι θέλουν να πιστεύεις...



Ο θεός δεν θέλει την Αριστερά λοιπόν... σε λιγο θα θυμηθούν και τις προκαταληψεις εναντίον των αριστεροχέρηδων ετσι όπως πάμε...



Και τότε την έβαψα.