Σάββατο, Μαρτίου 06, 2010

Ντου γιου λαικ μαμαζέλ δη γκρης?

Ούτε επί διοργάνωσης Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, δεν βρέθηκε η Ελλαδίτσα μας τόσο πολύ στο στοχάστρο δημοσιογράφων, πρακτορείων και λοιπών ειδημόνων... Ο κάθε ένας έχει και μια απόψη!

βάλτε αναζήτηση στο google για τις λέξεις:

greece, default(στάση πληρωμών) bankruptcy (χρεωκοπία) looming (όπου να'ναι έρχεται...) και θα πάθετε. Κοντά 60000 αποτελέσματα. Βέβαια υπάρχουν κι άλλες λέξεις σχετικές αλλά αυτές ήταν οι πρώτες που μου έρχοταν στο μυαλό.

Όσοι από σας τυχόν έχετε διαβάσει και παλιότερα ποστ μου θα ξέρετε ότι έβλεπα τα πράγματα αρκετά "μαύρα" από πέρσι. Τι πέρσι δηλαδή, από μικρός είχα τα παράπονα μου για την χώρα που μεγάλωσα και ζω. Και συχνά έχω αναρωτηθεί τι είναι αυτό που φταίει και είμαστε τόσο χάλια ως χώρα...

κάποτε μάλιστα είχα διαβάσει για τους "Οξυρρύγχιους Πάπυρους" , ένα κείμενο γράμμενο στα χρόνια της Ρωμαικής κατοχής της ελλάδας από Ρωμαίο Ύπαρχο και ο οποίος περιέγραφε τους Έλληνες ακριβώς όπως είναι και σήμερα! Αξίζει να το διαβάσετε, αλλά θα πρέπει να ξέρετε ότι τελικά δεν ήταν αληθινό το κείμενο αλλά κατασκεύασμα του κ. Τσάτσου ο οποίος το έγραψε κάπως σαν κοινωνική κριτική της Ελλάδας γύρω στο 1980...

Θα ήθελα να επιχειρήσω μια προσέγγιση του θέματος. Η παρούσα κατάσταση , του να είμαστε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας, πως περιήλθε? Μπορεί να βάλει κανείς το δάχτυλο πάνω στον ένα παράγοντα από όπου ξεκινάνε όλα? Εγώ λέω φταίει η κακή ανατροφή. Στον έλληνα (τα μικρά επίτηδες γιατί δεν μας αξίζουν τα κεφαλαία...) λείπουν βασικά στοιχεία μιας σωστής ανατροφής.
- Ευγένεια
- Εντιμότητα
- Καλωσύνη
- Σεβασμός
(Προσθέστε ελεύθερα και τα δικά σας...)

Όλα εδώ γίνονται με το "μέσο", αξιοκρατία κοντεύουμε να ξεχάσουμε τι σημαίνει... Μέχρι και αυτοί οι άξιοι που βρίσκονται σε λιγοστές θέσεις (και υπάρχουν...) με μέσο μπήκαν γιατί ΔΕΝ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΛΛΙΩΣ!
Οι μόνοι σωστοί πολιτικοί που πέρασαν από αυτή τη χώρα είναι αυτοί που δεν συμμετέχουν και 2-3 πεθαμένοι...

Υπάρχει μια υπέροχη λέξη που την έχουμε ξεχάσει σε μεγάλο βαθμό. Άλλοι γιατί δεν τους συμφέρει και άλλοι γιατί, απλά, δεν την έχουν συναντήσει πουθενά. Η λέξη αυτή είναι η λέξη "μπέσα". Η "μπέσα" είναι λέξη αλβανικής καταγωγής! (Καλά να πάθουμε...) Ελληνικά λέγεται και φιλότιμο. Αλλά εμένα μου αρέσει η μπέσα.

Αν είχαμε μπέσα θα άλλαζαν όλα. Ένας εργολάβος με μπέσα δεν θα υπερχρέωνε το ελληνικό λαό για ένα δρόμο και ούτε θα έφτιαχνε ένα δρόμο που θα κοβόταν στα δυό με τη πρώτη βροχούλα. Ένας δημόσιος υπάλληλος με μπέσα θα εξυπηρετούσε τον κόσμο γρήγορα, σωστά και με ΧΑΜΟΓΕΛΟ! ΄Ενας γιατρός με μπέσα δεν θα έπαιρνε φακελάκι, ούτε θα κάπνιζε την ώρα που εξετάζει μια έγκυο (true life experience!!I was there) Ένας πολιτικός με μπέσα δεν θα δεχόταν δωράκια με αντάλλαγμα ευνοικές νομοθετικές ρυθμίσεις. Ένας υποψήφιος δημόσιος υπάλληλος δεν θα δεχόταν να πάρει την θέση κάποιου άλλου, με καλύτερα προσόντα... ένας επιχειρηματίας δεν θα απέκρυπτε έσοδα... ένας εφοριακός δεν θα δωροδοκούνταν... και τόσα μα τόσα ακόμη!

Όλα αυτά αν είχαμε μπέσα. Μέχρι καλύτεροι οδηγοί θα γινόμασταν...

Αλλά ακόμη και εμείς οι "ψηφοφόροι" (τρομάρα μας...) αν είχαμε μπέσα δεν θα τους ψηφίζαμε... θα τους κρεμάγαμε στο σύνταγμα από το ποδάρι και θα τους πετάγαμε ντομάτες. Τα θέλαμε και τα πάθαμε...

Την δικαιολογία την έχουμε έτοιμη. Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς, έχουμε τα δικά μας προβλήματα, επιβίωση, οικονομικά, παιδιά, οικογένεια...

Λυπάμαι. Γιατί η ελλάδα μας έχει κουράσει. Λυπάμαι που χάσαμε την μπέσα κι ας ήταν αλβανική. Λυπάμαι που έφτασα στο σημείο να συμβουλεύω τα παιδιά μου να φύγουν να πάνε στα ξένα.

Ξέρετε γιατί νομίζω ότι προκόβουν περισσότερο οι Έλληνες έξω? Γιατί αυτό το πνεύμα το ελληνικό, το πολυμήχανο, αυτό που μας κληροδότησαν οι Αρχαίοι, το παίρνουμε και το κάνουμε ένα με τους τρόπους και την ηθική που έχουν να μας διδάξουν έξω και αυτά όλα μαζί γίνονται κάτι δυνατό. Είναι ωραίο να είσαι μέρος ενός συνόλου που λειτουργεί. Το πρόβλημα μας εδώ είναι ότι δεν μπορέσαμε να το καταλάβουμε ποτέ...