Δευτέρα, Δεκεμβρίου 22, 2008

Δηλώσεις...

Σ'αγαπώ πολύ. Όταν σκέφτομαι το πόσο σ'αγαπώ, δακρύζω...

Κι εσένα μικρούλη , που ξεφύτρωσες από το πουθενά? Και σένα σε αγαπώ. Καμιά φορά ανησυχώ μήπως σε φιλώ και σε αγκαλιάζω περισσότερο από ότι πρέπει, αλλά έχω τουλάχιστον μια δικαιολογία. Αργότερα δεν θα με αφήνεις... Δες και τη theorema τι έπαθε με τον μικρούλη της που τώρα τραβιέται μακρυά...χαχα. Μου αρέσει να μυρίζω το κεφαλάκι σου. Αυτή η μυρουδιά, που δεν είναι πια μόνο μωρουδίλα, έχει κάτι. κάτι που νιώθω πως μας ενώνει. Ταιριάζει...

Μικρή που έγινες πια μεγάλη, και είσαι μεσαία. Κι εσένα σε αγαπώ. Κι ας μιλάς πολύ. Οι βαθμοί σου μπορεί να με έκαναν περήφανο, αλλά δεν είναι το μόνο. Μου αρέσει που εκφράζεις την αγάπη σου χωρίς να φοβάσαι. θέλω να πιστεύω πως είναι κάτι που έμαθες από μένα...

Μεγάλη που όλο μεγαλώνεις και σε λίγο δεν θα σε φτάνω? Σ'αγαπώ και είμαι περήφανος για τα περισσότερα(!!!) σχετικά με σένα! Κι ας νιώθω ήδη πως δημιουργείται μια απόσταση. Ξέρω μέσα μου πως δεν είναι η απόσταση του γενεαλογικού χάσματος. Είναι η απόσταση που δημιουργείται όταν μεγαλώνουμε , και ξεφεύγουμε. Κάποτε ήσουν μόνο εσύ και αισθανόμουν πως η ιδιότητα μου του πατέρα θα σταματούσε να υφίσταται πολύ σύντομα. Όχι τελείως αλλά σχεδόν. Να όμως που σας την φόρεσα όλων και συνεχίζω ακάθεκτος να είμαι μπαμπάς... Μου αρέσει.

Βλέπω στο καθένα από σας, παιδιά μου, κάτι από μένα και δεν υπάρχει πιο μεγάλη ευχαρίστηση. Έχω δημιουργήσει! Τρία όμορφα παιδάκια!

Αγαπημένη, επιστρέφω σε σένα. έλεγα στην αρχή θα ήταν μια δήλωση,μόνο για σένα. Αλλά δεν μπορούσα να αφήσω απέξω τις άλλες 3 μεγάλες μου αγάπες. Σε ευχαριστώ που κάνεις τη ζωή μου τόσο καλύτερη ώστε να μπορώ να χαρώ εσάς, τις αγάπες μου, αυτό το κατιτίς παραπάνω...

Αυτά. Α, και Καλά Χριστούγεννα!